U bent hier: Vakanties * Cuba 2006 * Deel 1
Welkom Registreren  |  maandag 18 december 2017   |  Inloggen
 


Wij verbleven van 19 t/m 26 september 2006 voor onze huwelijksreis in All Inclusive-resort Club Amigo Atlantico in Guardalavaca, Cuba.

Deel 1

Het is een week geleden dat we op Château de Frétoy in Frankrijk elkaar het Ja-woord gaven. Het is vroeg, heel vroeg. Om vier uur gaat de wekker. We moeten de trein van 5.44 uur naar Schiphol halen. En dat alles omdat we 3 uur van te voren moeten inchecken. Ons vliegtuig vertrekt om 11.05 uur. Ik heb maandag op rommelige wijze de koffer ingepakt. Ik kan me er moeilijk een voorstelling bij maken. Net terug uit Frankrijk en nu alweer weg. Met steeds een gevoel dat ik iets vergeet prop ik de laatste dingetjes in de koffer en doe hem dicht. Nog even een laatste check op Internet om te zien of het vliegtuig nog steeds even laat vertrekt. Vertraging: 30 minuten. We smeren nog snel wat broodjes en proppen wat snoep in de tas. Dan gaan we. Het is vroeg, donker en fris buiten.

De trein is op tijd. Ook netjes op tijd komen we aan op Schiphol. We gaan direkt naar vertrekhal 3, balie 20. Daar staan we eerst weer in de verkeerde rij, maar dat zien we op tijd. We checken in en onze koffers blijken 3,9 kg te zwaar te zijn. Volgens de stewardess is dat 3 kg en moeten we bij betalen. Naar Cuba is dat 15 euro per kilo. Als ze ziet dat we op honeymoon zijn gaat er 1 kg af. We betalen bij de desk 30 euro en moeten ons om half elf melden bij gate D4.


Eerst staan we bij Star Class te wachten, maar later gaan we netjes naar Economy Class

Nu hebben we ineens meer dan 3 uur de tijd om onszelf te vermaken. We gaan even naar de Mexx/Esprit winkel en kopen nog wat kleertjes voor Joke. Die worden in de handbagage gepropt. Dan nog wat te lezen voor onderweg en een puzzelboekje. We hebben straks een vlucht van 11 uur voor de boeg.
We drinken en eten nog wat en dan begeven we ons maar vast naar de gate. Het vliegtuig staat er al. Het Martinair toestel Prins Floris. We mogen de wachtruimte nog niet in. Dan komen er wat mensen in beweging, we mogen naar binnen Een lange rij vormt zich voor de bagagecontrole. Horloges af, riemen af. Sommigen moeten zelfs met de schoenen uit door de detector. Als we in de rij staan bedenkt Joke zich dat ze haar nagelvijltje bij zich heeft in de handbagage. Dat wordt inleveren, denk ik. Joke meldt het netjes bij de douanier. Die haalt zijn schouders op en stopt hem terug in Joke's tas. Dat gaat goed. Er wordt niet naar op of om gekeken. Ik moet gefouilleerd worden, omdat de detector afgaat als ik er onderdoor loop. Waarschijnlijk mijn bril of ringen. Ze vinden niks. Even verderop nog een man met een hond die aan de bagage ruikt, die hond dan hè? Heel wat meer beveiliging dan toen we naar Corfu gingen. Toen nog wachten tot we het toestel in mochten. De menigte werd vermaakt door een jongetje van een jaar of 6 die danste op de muziek van Shakira uit de telefoon van zijn moeder.


De nog lege vertrekhal met daar achter het Martinair toestel

We mogen het vliegtuig in. Vanwege onze honeymoon hebben we een plekje aan het raam. Door het slechte weer en onderhoud aan één van de banen is er maar één baan beschikbaar. We taxiën een heel eind om vervolgens op te stijgen. Binnen no time vliegen we hoog en zie ik de Nederlandse kust al.

Lees verder...

 

Kaart Cuba

Ligging

GoogleAds