U bent hier: Weblog
Welkom Registreren  |  donderdag 19 oktober 2017   |  Inloggen
 

Dixidito weblog

Welkom op de Dixidito Online weblog! Hier schrijf ik met enige (on)regelmaat stukjes van belevenissen of ervaringen. Voel je vrij om te reageren op berichten of om eens door het archief te bladeren.
sep 18
« Terug |  Door: dixidito op zaterdag 18 september 2010 21:19

Door: Joke

Au revoir!

Nou ja bijna dan. Op onze laatste dag moeten we om 10.00 uur de cottage verlaten hebben en voor 10.30 uur de sleutel ingeleverd hebben bij de receptie. Omdat we de auto donderdagavond al grotendeels ingepakt hebben lukt het ons gemakkelijk en lopen we om 9.30 uur al richting de receptie om de sleutels in te leveren. Met twee kleine vind ik dat best een prestatie al zeg ik het zelf . Voor de laatste keer aangekomen in de Market dome halen we daar een lekker broodje als ontbijt om deze vervolgens bij de visjes op te eten (in het midden is een gedeelte waar in verschillende vijvers een stuk of 50 karpers zwemmen en is een aquarium te vinden met gekke oranje, fel gekleurde blauwe en gele visjes). Daarna zouden we lekker nog een paar uurtjes gaan zwemmen. En zo gezegd zo gedaan: . Wat me hierbij het meest opviel was dat Lotte ineens ook zelf wilde zwemmen net als haar grote zus! Ze durfde dus los te drijven zonder een hand van mama of papa te voelen. Heel goed meis. Mama en papa zijn super trots op je!!

Helaas moet ik ook vertellen dat het ook op deze laatste dag van de vakantie (denk aan maart 2010 waar Sarah zo van de kinderstoel valt dat ze een voortand is kwijtgeraakt) niet zonder nare val is verlopen . Na een broodje (stokbroodje ham/kaas ) in het zwembad te hebben gegeten voor de lunch liepen we richting de kleedkamers om ons klaar te maken om langzaam aan te vertrekken naar NL. Toen ging het weer mis. Gelukkig niet zo erg als maart, maar Sarah is in het zwembad toch heel erg naar gevallen op een scherpe rand en heeft daarbij een grote schaafwond op haar elleboog en knie opgelopen. Ze viel ook naar op haar zij, maar gelukkig was daar niks te zien. Na een half uur kwam ze weer een beetje tot rust. Zelf had ik de dag daarvoor ook een schaafwond opgelopen om uit een stroomversnelling te komen en die brande ook verschrikkelijk en was een stuk kleiner. Ik kon me dus goed voorstellen dat het echt heel erg pijn deed helaas. Gelukkig heeft het dit keer niet zo'n nare consequentie als de vorige keer, want het ziet er nu alweer heel erg veel beter uit en met een week ofzo zal het weer helemaal genezen zijn. We hopen alleen wel heel erg dat Sarah hier geen gewoonte van gaat maken zo op de laatste dag van een vakantie.

Om Sarah een beetje af te lijden hadden beloofd dat ze een keer in een kiddyrider, in dit geval een trein die een klein rondje maakt op de plek met heel veel lichtjes en geluid , mocht. Dat vind ze altijd helemaal geweldig dus werd ze wat rustiger. Aangekomen is de Hall of games waar dat verrekte ding staat dicht!! Het zou pas om 17.00 uur open gaan en dan wilde wij natuurlijk al lang en breed in de zitten . Ik ben toen met Sarah weggelopen in de veronderstelling dat Lotte en Ton zouden volgen. Ondertussen met Sarah in gesprek:"Mama dan gaan we vanmiddag wel weer kijken dat het weer licht is toch?"(de lampen waren nu namelijk uit omdat het gesloten was ). Mama: "Maar liefje, we gaan zo naar huis dus dat kan niet, want dan zijn we er niet meer" Sarah:"Maar dan gaan we morgen gewoon kijken of ie dan open is" (tijdens het verblijf hebben we naar huis ook gewoon gebruikt voor de cottage). Mama: "Nee liefje we gaan echt naar huis, naar nederland, waar je weer in je eigen bedje kan slapen.". Sarah:"Maar dan gaan we een ander keertje in het treintje?". Mama:"ja misschien gaan we volgend jaar weer en kan je dan in het treintje". Ondertussen was er nog geen Ton en Lotte te zien dus wij weer terug. Zie ik daar in de donkere hoek ineens Lotte in het treintje zitten die fel met lampen knippert. Huh? Ton had een stekker zien liggen en had zo iets van "Ik heb het mijn kleine meid beloofd en het is stom dat dit niet gewoon aan kan. Zo moeilijk moet het niet zijn!" Dus hij had de stekker erin gedaan en hij deed het gewoon! Boefje hé, die vent van mij . Sarah en Lotte konden dus allebei gewoon een keer in het treintje! . Daarna de stekker er gewoon weer uitgetrokken en naar de gegaan om echt te vertrekken.

Het was inmiddels 14.15 uur toen we wegreden. Ook nu liep de reis voorspoedig wat meiden betreft. De eerste 2 uur hebben ze allebei lekker geslapen. Daarna hebben ze lekker 2 uur gekeuveld op de achterbank. Na de etenspauze had Lotte wel behoefte aan een handje van mama en ik kan je verklappen dat je arm na een half uurtje al behoorlijk begint te slapen, maar goed ander half uur een kind word je ook niet vrolijk van, dus toch maar het beste van geprobeerd te maken. Ondertussen was de navigatie na 2 uur uitgevallen en wisten papa en mama midden in Duitsland niet welke kant ze op moesten....en nu ? Ton bedacht zich ineens dat we van de ingebgouwde navigatie wel een cd hadden voor hoofdwegen in Duitsland. Waarop ik bedacht dat als we dan gewoon een plaats in de buurt van NL invullen dan weten we het vanaf daar wel weer. Zo gezegd zo gedaan en heel veel wegwerkzaamheden en 2,5 uur later dan gepland was ons huis dan toch echt in zicht!

Home sweet home! Toch altijd weer fijn! Ook al voelde het wel een beetje van naar voor ons toen we in de regen aankwamen .

Tags:

Naam:
Titel:
Reactie:
Reactie toevoegen    Annuleren  
 

Weblog zoeken

GoogleAds